Film: Wyspa skazańców (2010)

Wyspa resocjalizacji sterowana reżimową polityką i twardą ręką to miejsce dla skazanych na brutalne narzędzie więźniów. „Wyspa skazańców” Mariusa Holsta to jeden z najlepszych dramatów ostatnich kilku lat o międzynarodowym zasięgu.

Wyspa SkazańcówGatunek: Dramat

Reżyseria: Marius Holst

W rolach głównych: Benjamin Helstad, Kristoffer Joner, Stellan Skarsgad

Produkcja (kraj): Szwecja, Polska, Francja i Norwegia

Średnia ocena polskich widzów: 9 +

Opis filmu:

Wyspa skazańców” to film doceniony m.in. przez Norweską Akademię Filmową oraz produkcja, która wstrząsnęła polskimi kinami.

Na ekranie poznajemy historię skazańców zakładu poprawczego zlokalizowanego kilkadziesiąt kilometrów na południe od Oslo. Na wyspę trafia dwóch młodych chłopaków, którzy wyraźnie różnią się od siebie. Prowadzona silną ręką polityka prokościelna, trudne warunki oraz wpajane „dobro, pokora i wiara” mają zrobić z nich przykładowych obywateli. Popularna jest tutaj szeroko rozumiana krzywda. Beznadziejna codzienność przynosi ból, konflikt z władzą, a miejscowe patrole nadużywają swojej władzy. „Wyspa skazańców” to silna produkcja, która zarysowuje stosowane do dziś metody resocjalizacji i wskazuje na marginalność znaczenia ludzkiego życia. Wielopłaszczyznowy charakter filmu zachwycił krytyków filmowych w Europie i na całym świecie. Reżyser i scenarzyści odnaleźli złoty środek w dyskusji na temat tego jak głęboko w losy człowieka ingeruje polityka oraz pozorne dobro ogółu.

Głównym nurtem dla „Wyspy skazańców” staje się ostatecznie wątek brutalnej przemocy seksualnej oraz regularnej edukacji wpajanej przez pseudochrześcijańskich hipokrytów.

VN:F [1.9.20_1166]
Ocena: 0.0/5 (0 ocen)

Kategoria: Dramat

Tagi: , , , , , , ,

Kto to napisał?

Komentarze (1)

  1. Tom pisze:

    Mocny film, takie właśnie lubię najbardziej. Sama obsada na początku niewiele mi mówiła, ale muszę przyznać, że aktorzy znakomicie poradzili sobie ze swoimi rolami (także ci młodsi). Dobrze, że powstają takie filmy, które zmuszają człowieka do myślenia, nie pozwalając na szybki powrót do rzeczywistości.

Zostaw swój komentarz